Piknik

 

Ky dimër, dëborë diku paska hedhur

Prandaj era ckinjet përjashta.

Im bir, në korije, ca shkarpa ka mbledhur

Dhe unë…një dorë bluazhga.

 

Një vatër e gjetëm diku midis pyllit,

U nisëm, për qejf, që pagdhirë,

Por kurrë si dihet ç’do gjesh në mes dimrit,

Dhe sikur qielli qelq të jet’ gdhirë.

 

Kusia e nxirë mbi flakët po qan,

Tek shpleks shkumbëzimin e tuftë.

Im bir me dy sytë të hapur filxhan,

Mes zjarrit sheh ëndrra me luftë.

 

Mbi male tërbohet një jetë e fjetur.

Në zjarr po harbon jetë tjetër.

Im bir argëtohet me ëndrrën e gjetur

Dhe unë…me kusinë e vjetër.

 

Dimër 2009   Dh Papando